ZKwP. Opinia prawna w związku ze stanowiskiem organu nadzoru, Prezydenta m.st. Warszawy

Od dnia 6 kwietnia 2019 r. czyli pierwszych zmian w Zarządzie Głównym Związku Kynologicznego w Polsce w witrynie ZKwP.info starałem się publikować jedynie informacje z oficjalnych komunikatów strony zkwp.pl o kolejnych zmianach osobowych, unikając publicznie wyrażenia swojej opinii. Po ujawnieniu w aktach Krajowego Rejestru Sądowego stanowiska Prezydenta m.st. Warszawy będącego organem nadzoru nad stowarzyszeniem ZKwP kwestionującym zgodność z prawem uchwał podjętych przez Zjazd Delegatów ZKwP w dniu 31 maja 2019 r. wyraziłem swój pogląd, że stanowisko to jest z jednej strony formalnie niezaskarżalne zaś z drugiej merytorycznie słuszne; a jedyną drogą do minimalizacji strat wizerunkowych Związku jest wykonanie we własnej wewnątrzzwiązkowej procedurze zaleceń nadzoru. W zamkniętych grupach dyskusyjnych na facebook’u podkreślałem, że nie staję po stronie tych czy innych osób a moje opinie są wynikiem wnikliwej analizy prawnej, że staję po stronie prawa. Jednak opowiedzenie się po stronie prawa nie pozostawia najmniejszych wątpliwości co do tego, kto wchodzi obecnie w skład Zarządu Głównego Związku Kynologicznego w Polsce.

W ramach łączącej mnie ze Związkiem umowy zostałem upoważniony do podejmowania działań wizerunkowych na rzecz ZKwP. Jest to nie tylko upoważnienie ale także zobowiązanie. Zobowiązanie wobec Związku i jego Członków, którzy są po prostu zdezorientowani i zaniepokojeni zainstniałą sytuacją. Dlatego – po konsultacji z Członkami Prezydium Zarządu Głównego – podjąłem decyzję o upublicznieniu mojej opinii prawnej (obejmującej także sugestie wizerunowe).

Brak należytej informacji na stronie oficjalnej zkwp.pl – także co do składu Zarządu Głównego – dodatkowo uzasadnia upublicznienie mojej opinii, bowiem wielu Członków ZKwP zwraca się do mnie z prośbą o zajęcie stanowiska i wyjaśnienie aktualnego stanu prawnego Związku. Uważam, że tylko i wyłącznie transparentne działania organów ZKwP mogą ograniczyć straty wizerunkowe powstałe w wyniku zakwestionowania przez organ nadzoru uchwał podjętych przez Zjazd Delegatów ZKwP w dniu 31 maja 2019 r. Udawanie, że nic się nie stało pogłebia jedynie chaos organizacyjny w Związku i pogłębia straty wizerunkowe.

Decydując się na upublicznienie mojej opinii stawiam się do dyspozycji Zarządu Głównego; jednocześnie apeluję do wszystkich Członków Zarządu Głównego oraz osób powołanych nieskutecznie do jego składu w dniu 31 maja 2019 r. oraz wszystkich Delegatów na Zjazd o odpowiedzialność i wykonanie zaleceń organu nadzoru Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 15 lipca 2019 r.

Jerzy Marcin Majewski
adwokat & lobbysta


Opinia prawna (pobierz w formacie .pdf) lub odśwież stronę i poczekaj na załadowanie się czytnika poniżej

 


Otwórz opinię adw. Jerzego M.Majewskiego w formacie .pdf

 


3 sierpnia 2019 r.

Mimo przesłania opinii na oficjalny adres email zg@zkwp.pl, co pozwala założyć, że opinia była znana Pani Annie Rogowskiej oraz innym osobom powołanym do Zarządu Głównego ZKwP w dniu 31 maja 2019 r. na podstawie i w trybie nieznanym Statutowi ZKwP; w dniu 2 sierpnia 2019 r. do Zarządów Oddziałów ZKwP rozesłane zostało pismo znak ZG-ZKwP-L.-Dz.21592019


W swoim piśmie Pani Anna Rogowska powołuje się na orzeczenie Sądu Najwyższego II PK 248/11.

To orzeczenie w ogóle nie ma zastosowania do stanu prawnego zaistniałego w ZKwP. Zostało wydane w zw. z wykładnią art. 42 § 3 Prawa spółdzielczego, który nie ma swojego odpowiednika w Prawie o stowarzyszeniach. Ponadto w stanie prawnym i faktycznym na gruncie którego orzeczenie to zostało wydane, sąd niższej instancji stwierdził względną nieważność uchwał. Tymczasem uchwały Zjazdu Delegatów ZKwP z dnia 31 maja 2019 r. dotyczące natychmiastowego wejścia w życie przyjętych tego dnia zmian Statutu ZKwP są bezwzględnie nieważne (nieistniejące prawnie od samego początku).

Teza z uzasadnienia orzeczenia:

Zgromadzenia odwołujące skarżących z zarządu i powołujące nowych członków zarządu. Z uzasadnienia tego wyroku wynika, że uchwały te zostały uchylone na podstawie art. 42 § 3 prawa spółdzielczego, a więc chodzi o względną nieważność tych uchwał. Do czasu uprawomocnienia się orzeczenia sądowego o uchyleniu uchwały jest ona ważna i wywołuje skutki prawne. Wyrok uchylający uchwałę nie odnosi skutku wobec osób trzecich działających w dobrej wierze, choć generalnie skutkiem uchylenia wadliwej uchwały jest jej unicestwienie ab initio (zob. A. Zbiegień-Turzańska: Sankcje wadliwych uchwał zgromadzeń spółek kapitałowych i spółdzielni, W-wa C. H. Beck 2012, str. 165 i nast.). Sąd Apelacyjny we W. nie stwierdził, że uchwały były nieważne lecz tylko, iż zachodziły podstawy do ich uchylenia (zasadniczo wobec niezgodności ze statutem). 

W zaistniałym w ZKwP stanie faktycznym i prawnym nie ma możliwości sądowej kontroli uchwał w trybie art. 189 kpc. jak i 42 § 3 Prawa spółdzielczego. Odmowa zarejestrowania zmian statutowych przez Sąd Rejestrowy będzie równoznaczna z ustaleniem, że są one nieważne od samego początku. Nieważność wyborów dokonanych przez Zjazd Delegatów w dniu 31 maja 2019 r. jest oczywista z tego powodu, że nastąpiły one w trybie § 23 ust. 17 Statutu Związku, który dodany został do Statutu na tym samym posiedzeniu i nie wnikając w rozważania, ze uchwalony został na wniosek organu nieuprawnionego, nie mógł obowiązywać w dniu 31 maja 2019 r., bowiem w oparciu o ustawową normę prawa powszechnego wysłowioną w art. 21 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy Prawo o stowarzyszeniach, zmiany statutu obowiązują od momentu ich ujawnienia w Krajowym Rejestrze Sądowym (wpis konstytutywny) a takowe nie nastąpiło do chwili obecnej. Tak więc „wybory” członków Zarządu Głównego w dniu 31 maja 2019 r. odbyły się na podstawie przepisu nieznanemu Statutowi ZKwP i były niezgode nie tylko ze Statutem ale także z powszechnie obowiązującą normą prawną; dlatego nie podlegają uchyleniu a stwierdzeniu nieważności, co nastąpi poprzez odmowę ujawnienia „wybranych” osób w Krajowym Rejestrze Sądowym. Stanowisko organu nadzoru jest w tym wypadku jednoznaczne, osoby „wybrane” w dniu 31 maja 2019 r. nie są uprawnione do reprezentacji ZKwP a lekceważenie tego stanowiska jest działaniem na szkodę Związku.

Warto w tym miejscu przytoczyć orzeczenie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 22 września 2016 r.:

Sygn. akt XIV C 793/15 „Nieważność bezwzględna, o której mowa w art. 58 k.c. jest najsurowszą sankcją wadliwości czynności prawnej i oznacza, że czynność ta nie wywołała i nie może wywołać skutków prawnych, powstaje z mocy prawa i datuje się od samego początku (ex tunc).

Wskazać należy, ze statut Stowarzyszenia nie jest ustawą, a zatem uchwały – organów Stowarzyszenia będące czynnościami prawnymi (oświadczeniami woli) podjęte z naruszeniem regulacji statutu nie mogą być oceniane wprost jako czynności sprzeczne z ustawą, chyba że określona sprzeczność ze statutem jest de facto sprzecznością z ustawową regulacją. Przez ustawę należy rozumieć wszystkie normy prawne obowiązujące powszechnie i mieszczące się w katalogu źródeł prawa zawartym w art. 87 Konstytucji RP, do którego statuty i regulaminy nie należą.”

Przeprowadzone przez Nadzwyczajny Zjazd Delegatów w dniu 31 maja 2019 r. wybory nowego składu Zarządu Głównego (jak i wcześniejsza uchwała o nieudzieleniu absolutorium poszczególnym Członkom Zarządu Głównego) są nieważne dlatego, że – jak to wskazano w cytowanym powyżej orzeczeniu – są de facto sprzeczne z regulacją ustawową wynikającą z przepisów Prawa o stowarzyszeniach stanowiącą, że wszelkie zmiany statutu są skuteczne z chwilą ich ujawnienia w Krajowym Rejestrze Sądowym a zmiany Statutu ZKwP w oparciu o które przeprowadzono 31 maja 2019 r. „wybory” do dnia dzisiejszego w KRS ujawnione nie zostały.


Wobec stanowiska prezentowanego w powołanym piśmie Pani Anny Rogowskiej, dalsza argumentacja prawna wydaje się bezcelowa. Spór zakończy się orzeczeniami Sądu Rejestrowego; należy wówczas pamiętać, że działania osób nieuprawnionych, od samego początku – a co najmniej od dnia otrzymania stanowiska nadzoru – były podejmowane ze świadomością naruszania prawa.

jmm